Tarım işletmelerini; tarla ziraatı, bağ-bahçe ve hayvancılık olmak üzere uç ana bölüme ayırdığımızda arıcılığın, bunların her üçüyle de uyum içinde olduğu görülür.

Her üç çeşit işletmenin içinde veya civarında çayır, mera veya yem bitkilerinin bulunması doğaldır. Bu durumda özellikle kır çiçeklerinin bol olduğu meralar ve çayırlar veya bağ ve bahçeler, arılar için polen ve nektar kaynağıdır (Balcı, 1988).

İşletmesinde arısı bulunan bir çiftlik sahibi hem tozlaşma sayesinde bol ve kaliteli ürün elde edecek hem de bal verimini artıracaktır. Arıcılık, hayvancılık işletmeleri ile birlikte de yapılabilmektedir. Bu, dünyanın birçok ülkesinde olduğu gibi ülkemizde de böyledir.

Nitekim tarım işletmelerinin bir çoğunda büyükbaş hayvancılık veya küçük evcil hayvanla-rın beslendiği kuruluşlarda, arıcılık ünitesine de yer verilmeye başlanmıştır. Aynı durum özel sektöre ait işletmelerde de mevcuttur. Esasen arıcılık, ilkel kovanları terkederek, standart kovanlarla tekniğine uygun yapılabildiği tak-dirde arılar verimli, çevrelerine faydalı ve sahipleri için de kazançlı varlıklardır.